وقتی از یک کافی‌شاپ یا رست مخصوص بازدید می‌کنید، احتمالاً متوجه خواهید شد که تقریباً تمام دانه‌های ارائه شده فقط از دو گونه اصلی گرفته می‌شوند: عربیکا و روبوستا.

اگرچه ممکن است انتخاب بین آنها بی اهمیت به نظر برسد، اما تفاوت ها قابل توجه است و می تواند بر تجربه قهوه شما تأثیر زیادی بگذارد. این دو گونه در شرایط رشد متمایز رشد می کنند، که به نوبه خود منجر به تغییرات قابل توجه در چندین ویژگی کلیدی می شود. که نانوپرسو لواک هم در این شرایط، تاثیر گذار است.

به عنوان مثال، دانه های عربیکا به طور کلی در مقایسه با دانه های روبوستا غلظت کافئین کمتری دارند که می تواند نه تنها بر استحکام قهوه بلکه بر طعم کلی آن نیز تأثیر بگذارد. علاوه بر این، سطح اسیدیته بین این دو متفاوت است، عربیکا اغلب دارای اسیدیته بالاتری است که به طعم روشن‌تر کمک می‌کند، در حالی که روبوستا معمولاً خاکی‌تر و پررنگ‌تر است.

پیچیدگی در طعم یکی دیگر از زمینه هایی است که آنها از هم جدا می شوند. دانه‌های عربیکا به‌خاطر طعم‌های غنی و ظریف‌شان که می‌تواند طیف گسترده‌ای از نت‌های طعمی را آشکار کند، شناخته می‌شود، در حالی که روبوستا مشخصات طعمی ساده‌تر و گاهی تندتر را ارائه می‌دهد.

این تنوع به سطوح ترکیبات آلی تولید کننده طعم مانند پیرازین، اسیدهای کلروژنیک و لیپیدها گسترش می یابد که نقش مهمی در شکل دادن به عطر و طعم دم کرده شما دارند. در نتیجه، تصمیم بین عربیکا و روبوستا بیش از یک ترجیح ساده است. شات مدرج می تواند به طور قابل توجهی بر تجربه قهوه ای که در خانه یا در کافه مورد علاقه خود لذت می برید تأثیر بگذارد.