درباره فرهام محمودی

من فرهامم. اهل جایی‌ام که خاکش بوی زندگی می‌ده و آسمونش همیشه یه فنجون فاصله داشت تا رویا. قهوه برای ما یه چیز لوکس نبود؛ اما من عاشقش شدم، نه از توی کافه‌های شیک، بلکه وقتی اولین نهال قهوه رو با دست‌هام کاشتم، نهال کوچیکی که نه فقط توی خاک، بلکه توی دلمم ریشه زد. راه طولانی‌ای بود، از مزرعه تا مقاله، از خاک تا کلمه. درسش رو از طبیعت گرفتم، نوشتم، خوندم، و یاد گرفتم چطور مزه‌ها حرف می‌زنن. حالا سعی می‌کنم با نوشتن، همون طعم‌ها رو برای شما زنده کنم، بی‌ادعا، اما با دل. قهوه برای من فقط نوشیدنی نیست. یه داستانه، که از دل زمین شروع می‌شه و توی هر خطی که می‌نویسم ادامه پیدا می‌کنه. مشاهده همه نوشته های فرهام محمودی